طاقت نداشتیم سلامت اعتصاب کنندگان بیش از این به خطر بیفتد

چهار شنبه 11 اوت 2010


شنیدم که برخی از شکستن اعتصاب غذای زندانی ها ناراضی هستند .من نمی خواهم خیلی در این باره توضیح بدهم .فقط می خواهم بگویم که گاهی به طاقت انسان ها توجه کنیم .گاهی به طاقت خانواده ها هم نگاه کنیم.نه فقط مادر مجید دری ، مادرعلی پرویز، مادر حمیدرضا محمدی و مادر حسین نورانی نژاد و بقیه مادرها و همسرها نزدیک دو هفته بود چیزی نمی خوردند که مادر من هم که دامادش اعتصاب کرده بود نمی توانست غذا بخورد.

امیرمهدی کوچولو که هرچه مخفی کاری کردیم فایده ای نداشت و چون باهوش است از حرفهای درگوشی بزرگترها فهمید که دایی بهمن اش غذا نمی خورد ،دچار اضطراب شدید شده بود و شب ها خوابش نمی برد و می گفت نمی توانم نفس بکشم و وقتی مادرش می پرسید چرا؟می گفت می ترسم دایی بهمن از گرسنگی بیفته زمین وبعدش دیگه نتونه هیچ وقت از جاش بلند بشه و راه بره ! و من دلم می خواست بهمن زنگ بزند بگویم اگر درخواست شخصیت ها برایت مهم نیست ،لااقل به خاطر امیر کوچولو که نه فقط شب ها توی رختخواب دچار تنگی نفس می شود که در روز چند بار نفسش بندمی آید ،اعتصابت را بشکن .همین!

ضمنا فکر می کنم همین که پیام اعتصاب کنندگان به مردم رسید ،آنها به خواسته شان رسیده اند و ما طاقت نداشتیم که بیشتر از این سلامت شان به خطر بیفتد.اعتصاب دو هفته ای و جمعی زندانیان به اندازه کافی بزرگ و تاثیر گذار بود.چرا باید از تمام شدن آن ناراحت باشیم ؟چند روز دیگر قرار بود مادران و همسران شان نگران سلامت و به خطر افتادن زندگی عزیزان شان باشند؟ممکن بود فاجعه ای برای زندانی ها و یا حتی خانواده هایشان رخ دهد.اگر شما هم مثل من حال آشفته و نزار مادرها را مقابل دادستانی و زندان اوین زیر آفتاب گرم تابستان می دیدید ، با تمام وجود احساس می کردید که زندگی این مادران به خاطر فشارهای روحی وارده ،کمتر از سلامت فرزندان شان درخطر نیست.

باور کنید !ما طاقت اشکهای مادران را ،طاقت غذا نخوردن آنها را ،طاقت ذره ذره اب شدن شان را بیشتر از این نداریم.آنها به اندازه کافی به خاطر زندانی بودن فرزندان شان رنج می کشند ، دیگر بیشتر از این ،از آنها نخواهیم.

برخی از اعتصاب کنندگان بیماری های حاد داشتند و این خیلی ما را می ترساند.بازهم بگویم؟





17 پيامهاى سخنگاه

  • سلام نمیدونم کی ممکنه همچین حرفی زده باشه، اصلن تصورشم نمیتونم بکنم. ولی به شخصه خیلی خوشحال شدم اعتصاب رو شکستن. یعنی نفس راحت، البته هنوز آقای صمیمی مونده. امیدوارم زودتر اعتصابشون رو بشکنن. اون روزا هر کی درجریان بود محال بود موقع غذا خوردن و آب خوردن یادشون نکنه و نمیدونین چه حالی همگی داشتیم وقتی پیامشون رو خوندیم. به امید شکستن اعتصاب غذای آقای صمیمی و آزادی تمامی زندانیان آزاده

    پاسخ به اين پيام

  • من هم به شدت نگران بودم و فکر می کنم این شکست اعتصاب غذا پیروزی بزرگی بود و ممنون م از رهبران جنبش که چنین درخواستی کردند. من به شخصه بسیار فکرم اشفته شده بود و نگران جان این افراد بودم.

    پاسخ به اين پيام

  • یادمان باشد اعتصاب کنندگان کسانی هستند که ملت ایران به زنده انان نیازمند است و اگر انها مواظب سلامتی و خودشان نشوند و از بین بروند این را میتوان خیانت به مردم نامید . خوشحالم از این عمل عاقلانه شان و ضمنا زیلا جان میدانم که تمام ساعات بیداری ات در دلهره ای وحشتناک گذشت . عکس های سال گذشته ات را مقایسه کن با الان . اب شدی دختر . مواظب خودت باش .

    پاسخ به اين پيام

  • خانوم بنی یعقوب عزیز من فکر کنم خیلی ها از این ناراحتند که هنوز اطمینان ندارند آیا این عزیزان واقعا اعتصاب راشکسته اند و آیا این کار را با رضایت انجام دادند و یا به خاطر اینکه به حمایت مناسبی از رهبران جنبش سبز و ما مردم ندیدند ناچار به شکستن اعتصابشان شدند بی آنکه همه خواسته هایشان اجابت شود.. البته تحت هر شرایطی همه از اینکه عزیزان شما سلامت باشند خوشحالند و اگر انتقادی هست به رهبران جنبش و خودمان هست که حمایت مناسب از این بزرگان و شما خانواده هایشان نکردیم.ان شاالله که خبر سلامتی و آزادیشان را زودتر بخوانیم

    پاسخ به اين پيام

  • خیلی‌ خوشحالم که اعتصاب غذا بدون خبر نا‌ خوشایندی تمام شد.

    ما همگی‌ واقفیم که شما عزیزان تا چه اندازه برای اهداف مشترک ۷۰ میلیون ایرانی‌ هزینه میدهید.

    خدا یار و نگهدار همگی‌ شما باشد.

    پاسخ به اين پيام

  • هیچ نگو که همه میدانند ولی خودشان به نادانی زده اند برای........... مطرح شدن// شنیدی میگن مخالفت راز جذب؟ نمیگیم انتقاد نکنن ولی کور که انتقاد میکنن ................ شکر/ ایشالا همتون سلامت باشید// دعاتون میکنیم/ بنده خوب خدا نیستیم ولی اگه در خونه خدا رو نکوبیم پیش کی بریم؟

    پاسخ به اين پيام

  • براي ما بودنشان و بهتر بگويم سالم ماندنشان از هرچيز ديگري مهمتر است / ما آنها را براي فرداي ايران مي خواهيم / آنهايي هم كه معترضند خودشان شروع كنند ما هم تشويقشان مي كنيم

    پاسخ به اين پيام

  • دربهترین شرایط به اعتصاب پایان دادند.مهم پیام بود که به همه رسید.

    پاسخ به اين پيام

  • بابا بیخیال این حرفها بشید. یه عده نشستند بیرون گود و میگند لنگش کن. من یکی که با وجود اینکه هیچ نسبت خانوادگی با اعتصاب کنندگان ندارم تو این مدت یه لقمه بدون عذاب وجدان و بدون اینکه به این عزیزان فکر نکنم از گلوم پایین نرفت. امیدوارم هر چه زودتر همه این دوستان آزاد بشند و بیاند کنار خانواده هاشون. توی این ماه رمضون دعایی که ورد زبونمه اللهم فک کل اسیر هست. چه اونایی که اسیر زندان هستند چه اونایی که اسیر زندان نفس و جهالت و قدرت طلبیشون هستند و ملتمسانه از خدا می خوام که یه رحمی به این ملت که قرنهاست عزیزانش دارند به شکلهای مختلف آزار میبینند و به جرات می شه گفت یه روز بدون دغدغه رو سالهاست که ندیدند بکنه و لبخند رضایت و شادی رو روی لبهای همه بشونه.

    پاسخ به اين پيام

  • در شرح مظلومیت 12 اوت 2010 09:36, بوسيله ى کرگدن تنها

    سلام خانم بنی یعقوب

    آن چه در این میان اشتباه بود نَه شکستن اعتصاب غذا، که پیام حضراتِ هم راهِ جنبش سبز بود که در همان آغاز نخستین واکنش ِ شان درخواست شکستن اعتصاب غذا بود. کجای دنیا وقتی قهرمانان ملّی دست از جان خود می شویند و برای احقاق کوچک ترین حقوق ِ شان از جان خود مایه می گذارند رَه بَران ِ شان به جای حمایت از حرکت، از خواسته ها حمایتی کم جان انجام می دهند و در عوض پشت آن ها را با این خواست که اعتصاب را بشکنید خالی می کُنند؟

    من در روز روزه ی سیاسی تمام مدّت به یاد زندانی ها و خانواده های بی پناهِ شان می گریستم، تنهایی شُما با پیام های مشعشع حضرات دوچندان نیز شده بود و بی پناهی هم به آن افزوده شده بود. در این شرایط ادامه ی اعتصاب غذا و بیش از این مایه گذاشتن از جان، در شرایطی که پشتِ شان خالی شده بود کار اشتباهی بود.

    کاش واکنش حضرات چیز دیگر بود، آن وقت اکنون پایان اعتصاب غذا را با انتقال قهرمانان به بند عمومی و از سَر گیری ملاقات ها جشن می گرفتیم.

    (این جا بیش تَر توضیح داده اَم: http://www.khodnevis.org/persian/pe...)

    پاسخ به اين پيام

  • شجاعت همگی اعتصابیون به ما درس پایداری داد می دانم در شرایطی زندانی اعتصاب غذا می کند که فشارها به حدی باشد که باانتخاب مرگ یا زندگی مواجهه شود اما شکستن اعتصاب برای ما درس بزرگتری دارد همگامی آنهابا جنبش سبز بود.

    پاسخ به اين پيام

  • شما تنها نبودید 12 اوت 2010 12:20, بوسيله ى احمد

    خانم بنی یعقوب. ما به شما و شوهر فداکارتان افتخار می کنیم. بدانید که شما تنها نبودید و ما نیز تا آنجا که توانستیم سعی در همراهی داشتیم چه در تنهای خودمان با نخوردن و نیاشامیدن و چه در فضای عمومی با تلاش برای انتشار پیام اعتصاب آزادگان دربند. خوشحالم که رهبران سبز هم با نگاهی انسانی با قضایا برخورد کردند و جانمایه عززان شما و ما را دستاویز اهداف کوته بینانه نکردند.

    دو مطلب که به وظیفه اخلاقی مردم و رهبرانشان اشاره میکند را در ذیل آوردم: وظیفه اخلاقی جنبش سبز و رهبران در برابر اعتصاب غذا

    در ستایش پیام سبز زندگی از زبان میر سبز

    پیروزی چنبش سبز، پیروزی خون بر شمشیر نیست، پیروزی آگاهی بر تاریکی و جهل است. خونفشانی رسم رودخانه‌های فصلی است که خیلی زود هرز می‌روند. راه پیروزی نه از کربلای شهادت، که از دل‌های آگاه می‌گذرد. همین نگاه انسانی به انسان و دردهایش، میر سبز را بر آن می دارد که نگران از جانهایی که برای فدا شدن باکی ندارند، به آنها یادآور شود که جان عزیز است غنیمت شمریدش. موسوی و کروبی، فرماندهان جنگی نیستند که سربازانشان را برای خنثی کردن مین‌ها به عبور از میدان مین فراخوانند. بر خلاف اسلافشان، شیوه آنها پیروزی خون بر شمشیر نیست. انسان نه وسیله، که هدف مبارزه شان است. آمده‌اند که دردها و آلام هموطنانمان را کاهش دهند. چگونه از آنها بخواهیم، که به تهییج اعتصاب کنندگان که در شرایط سخت زندان به سر می‌برند، بپردازند؟ استقامت وپایمردی آزدگان دربند برای افشای ستمگری‌های این حکومت ستودنی است، اما تهییج آنها به نحوی که جان‌های عزیزشان به خطر افتد، نه اخلاقی است و نه عاقلانه. دوستی نوشته بود که از این درخواست رهبران سبز به درد آمده و آنها را به بی‌هنری و انفعال و عدم درایت در استفاده از فرصتهایی نظیر اعتصاب روزنامه نگاران و تبدیل آن به اهرمی برای فشار به حاکمان محکوم کرده بود. بسیار مسرورم که رهبران سبز، هنر سواستفاده از جانها و انسانها را ندارند. بگذار که به بی‌هنری محکوم شوند، اما از شکوه اخلاق سقوط نکنند. تصمیم اخلاقی رهبران سبز، نه دردآور که ستودنی است. اگر باور کنیم، که درد امروز جنبش، درد تحقیر انسانیت است و پیروزی را نه در حصول نتیجه به هر قیمت، بلکه دستیابی اخلاقی به اهدافی انسانی بدانیم، درخواست موسوی و کروبی برای شکستن اعتصاب آزادگان دربند را باید گامی در جهت پیروزی جنبش به حساب آوریم. پیشنهاد می کنم، تا دیر نشده و خبرهای ناگوار از اوین مخابره نشده، به حکم وظیفه اخلاقی مان کمپینی ملی و عظیم تشکیل دهیم که صدای این عزیزان را بلندتر و رساتر به گوش همگان رساینم، و در عین حال از آنها بخواهیم که اعتصابشان را بشکنند.

    پاسخ به اين پيام

  • اعتراض نه انتحار

    بله، سه چهار روز اعتصاب غذا برای نشان دادن اعتراض خوب است و

    بیشتر شدن آن به سلامتی اعتصاب کنندگان صدمه می رساند.

    در نهایت منظور اعتراض و بعد از آن ادامه زندگی است.

    لزومی ندارد به خاطر نشان دادن ناراحتی از وضع موجود، جانشان

    را از دست بدهند.

    تفکر

    پاسخ به اين پيام

  • طاقت نداشتیم سلامت اعتصاب کنندگان بیش از این به خطر بیفتد 12 اوت 2010 12:52, بوسيله ى محمدرضا نسب عبداللهی

    درکت می کنم ژیلای عزیز.

    آن هایی که ناراحتند توقع بیجایی از زندانیان دارند. به نظرم بهتره خودشان اعتصاب غذا کنند و آن را نشکنند. بیرون گود ایستادن که هنر نیست.

    پاسخ به اين پيام

  • به نظرم کارشون نتیجه داده برا اینکه اگه نذاشتند حرف بزنند و یا بنویسند تونستند با اعتصاب غذا حرفشون رو به همه دنیا برسونند و من امیدوارم هر چه زودتر خبر آزادیشون رو بشنویم...به امید روزی که روز همه ماست

    پاسخ به اين پيام

  • واقعا ما از شکسته شدن اين اعتصاب به خاطر سلامتي بزرگاني که هزينه سنگيني براي آرمان هاي انساني خود پرداخته اند نه تنها ناراحت نيستم که بسيار خوشحاليم.

    پاسخ به اين پيام


اعلان پس از تأئيد

سخنگاه  : پيامهاى شما پس از تأئيد گردانند گان سايت نمايان خواهند شد

يك پيام ، يك تفسير ؟
  • (براى درست كردن پاراگراف، كافيست كه جاى خط ها را خالى بگذاريد)

(اختيارى) كى هستيد؟




بنا به توافقنامه Creative Commons برخی از حقوق برای ژیلا بنی یعقوب محفوظ است.
نقل قول غیرتجاری و با ذکر منبع و اطلاع نویسنده، آزاد است.