سلول 417 احمد باطبی

يكشنبه 14 سپتامبر 2008


وبلاگ احمد باطبی را می خواندم که تازگی ها افتتاح شده است

هم اسم وبلاگش به دلم نشست :سلول 417 و هم این چند جمله اش :

"از روزی که از ایران بیرون آمدم فهمیدم . آسمان همه جا یک رنگ هست . این را تا جای من نباشی نمی فهمی . من از زندان فرار کردم . اما زندان همراهم آمد . باور کن."

وقتی نخستین مصاحبه اش را با صدای آمریکا می دیدم ،بهمن تا مصاحبه تمام شد با هیجان گفت :کاش احمد همیشه اینقدر منطقی بماند و من هم همین آرزو را برایش کردم و هنوز همین آرزو را برایش دارم





1 پيام

  • سلول 417 احمد باطبی 18 سپتامبر 2008 02:25, بوسيله ى علی ودایع

    سلام جملگی ما آدمیان زندانی هستیم. یکی در تارهایی که خود دور خود تنیده ، یکی در زندان بند فلان شماره ، یکی زندان غربت و هزاران زندان دیگر اما من همیشه به دوستان گفته ام مهم خودسازی نفس است. راستی اجازتی می خواستیم من باب لینک کردنتان. موفق باشید

    در سايت ببينيد : سیاست پیشه

    پاسخ به اين پيام


اعلان پس از تأئيد

سخنگاه  : پيامهاى شما پس از تأئيد گردانند گان سايت نمايان خواهند شد

يك پيام ، يك تفسير ؟
  • (براى درست كردن پاراگراف، كافيست كه جاى خط ها را خالى بگذاريد)

(اختيارى) كى هستيد؟




بنا به توافقنامه Creative Commons برخی از حقوق برای ژیلا بنی یعقوب محفوظ است.
نقل قول غیرتجاری و با ذکر منبع و اطلاع نویسنده، آزاد است.